Arkadiusz Czapla
Kontakt:
e-mail : Napisz do mnie
GG : 4974783


SEO Stats powered by MyPagerank.Net
Blog > Komentarze do wpisu

Nietrzymanie moczu u kobiet - jak leczyć ?

Jak leczyć nietrzymanie moczu?



Nietrzymanie moczu jest jedną z najczęstszych dolegliwości u kobiet.

Rozróżniane są dwa podstawowe typy tej choroby: naglące i i wysiłkowe nietrzymanie moczu. Pierwszy typ dotyczy głównie kobiet, które ukończyły 60-65 rok życia, jeśli chodzi o wysiłkowe nietrzymanie moczu, to pojawia się trochę wcześniej w okresie okołomenopauzalnym (45-60 lat).

Można również jednocześnie cierpieć na wysiłkowe, jak i naglące nietrzymanie moczu. Fachowo nazywa się to wtedy mieszanym nietrzymaniem moczu.

Najczęściej występuje wysiłkowa odmiana choroby (49 %). Mocz wycieka wtedy nieznacznego podwyższenia ciśnienia wewnątrz brzucha (gdy kichniemy, kaszlniemy, śmiejemy się). Nietrzymanie moczu, które związane jest z uczuciem nagłego parcia na pęcherz doskwiera 22 % chorym, a mieszane nietrzymanie moczu dotyka 29 % kobiet.

Nietrzymanie moczu
może też dotknąć bardzo młode kobiety, jednak zasadniczo, im kobieta starsza, tym ryzyko wystąpienia choroby jest większe. U kobiet w wieku 30-35 schorzenie pojawia mniej więcej u co szóstej kobiety, u kobiet 50-letnich - już co trzecia kobieta ma ten problem, a u niemal co drugiej pani w mocno podeszłym wieku spotyka się nietrzymanie moczu.

Ryzyko wystąpienia choroby (na przestrzeni całego życia) wynosi aż 35 %. A więc ryzyko jest wyższe niż ryzyko pojawienia się nadciśnienia tętniczego (25%), depresji (20 %), cukrzycy (8 %). Jednak o tym schorzeniu mało się mówi, w porównaniu z nadciśnieniem czy depresją. Nietrzymanie moczu to mało atrakcyjny i wstydliwy problem.

Kobiety tez nie chcą za bardzo mówić o swoich kłopotach, a co gorsze nie chcą się leczyć. Choroba jest skrzętnie ukrywana przed bliskimi oraz lekarzami.

Powodem przeważnie są dwa silne mity:


Nietrzymanie moczu nie jest chorobą tylko fizjologią. Dzieje się tak na skutek porodu i jest to po prostu efekt starzenia się organizmu. Więc nie da się z tym nic zrobić i kobiety cierpią w milczeniu.

Nie istnieje skuteczne leczenie tej choroby. Więc po co o tym mówić lekarzowi. Nie ma sensu łykać pigułek, zabieg w szpitalu to już w ogóle nie wchodzi w grę - więc znowu cierpimy w milczeniu.

Test na określenie typu  nietrzymanie moczu


1 ) Czy w ciągu ostatnich trzech miesięcy zauważyliśmy u siebie wyciek moczu  (nawet niewielki) - gdy odpowiedź brzmi nie, to można zakończyć na tym test.

2 ) Czy w ciągu ostatnich trzech miesięcy wyciek nastąpił podczas:
  • kaszlu, kichnięcia, wysiłku fizycznego,
  • odczuwania nagłego parcia na pęcherz,
  • w innej sytuacji  (zaznacz wszystkie punkty, które Ciebie dotyczą),
3) Wyciek moczu nastąpił najczęściej w wyniku:
  • wysiłku,
  • nagłego parcia,
  • zarówno wysiłku, jak i parcia,
  • w innej sytuacji.

Czy można temu zapobiec?


Chorobie niespecjalnie można zapobiec, jednak warto poznać dwa czynniki, na które mamy wpływ - mianowicie
palenie papierosów oraz otyłość.

Palenie tytoniu jest powodem częstego i przewlekłego kaszlu, a to doprowadza do osłabienia podparcia dla cewki moczowej. Nikotyna działa tez bezpośrednio na mięśnie wypieracza moczu (powoduje ich skurcz). Nie pozwala także na właściwą pracę estrogenom, ato nie dobrze wpływa na dobre funkcjonowanie pęcherza.

Jeśli chodzi o
otyłość, to sama w sobie nie jest przyczyną nietrzymania moczu, tylko pośrednio bardzo komplikuje sprawę. Jeżeli kobieta jest mocno otyła, to jej pęcherz, musi wciąż bronić się prze kilogramami, które na niego napierają. A gdy nosi się latami kilkanaście lub kilkadziesiąt dodatkowych kilogramów, to z czasem będzie to powodem najzwyklejszego zmęczenia materiału.

Jak sobie radzić?


Gdy już problem się pojawił, to należy przede wszystkim uwarzyć, że współczesna medycyna coraz lepiej sobie radzi z ta chorobą.

A więc (pokonać wstyd) udać się do lekarza, mamy do wyboru ginekologa, lekarza rodzinnego i urologa.

Lekarz zdiagnozuje i zorientuje się, z jakim rodzajem choroby mamy do czynienia (zależy od tego leczenie).

W szpitalu przeprowadza się bardziej skomplikowaną diagnostykę (np. tzw, badanie urodynamiczne). Badania potrzebne są wtedy, gdy należy przeprowadzić zabieg operacyjny.

Operacja nie jest wskazana, gdy chora kobieta cierpi tylko na naglące parcia na pęcherz.

Stosuje się tabletki, które oddziałują na parasympatyczny układ nerwowy i pozwalają opanować naglące potrzeby pęcherza. leków jest cała masa, większość jest refundowana, maja one swoje wady, ponieważ ich działanie nie jest skierowane na sam pęcherz i mogą powodować niemiłe działania uboczne (np. uczucie suchości w ustach, bóle brzucha, głowy, dolegliwości gastryczne).

Im lek droższy, tym skutków ubocznych mniej  (jednak skuteczność starych i nowych leków jest podobna).

W leczeni stosowany jest także botoks, który wstrzykiwany jest w ścianki pęcherza. Wada tego sposobu, to konieczność powtarzania zabiegu co jakiś czas.

Gdy mamy do czynienia z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, to najskuteczniej leczy się to metodą operacyjną.

O obu przypadkach lekarze zalecają swoim pacjentką ćwiczenia fizyczne. Można niektóre z nich wykonać samemu: np. ćwiczenia mięśni Kegla.



Podobne wpisy:

Problemy ze snem - ciąg dalszy ...
Problemy ze snem
Kamica nerkowa - skąd biorą się kamienie w nerkach ?
Jak radzić sobie ze stresem ?

piątek, 02 kwietnia 2010, zdrowieuroda



TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu: