Arkadiusz Czapla
Kontakt:
e-mail : Napisz do mnie
GG : 4974783


SEO Stats powered by MyPagerank.Net
Blog > Komentarze do wpisu

Nadciśnienie tętnicze a alkohol



Czy przy nadciśnieniu można pić alkohol?



Zdania są podzielone. Jedni mówią, że absolutnie nie, bo alkohol podnosi ciśnienie, a inni nie widzą przeciwwskazań, by wypić lampkę wina.

A jak jest naprawdę?

Okazuje się, że spożycie alkoholu powoduje czasowy spadek ciśnienia krwi o ok. 4 mm Hg, ale po ok. 6 kolejnych godzinach wzrasta ono ponownie nawet o 7 mm Hg, a taki stan utrzymuje się przez dłuższy czas.

Trzeba również pamiętać o tym, że alkohol jest kaloryczny, każdy jego gram to aż 7 kcal, małe piwo ma 300 kcal, dodakowe kalorie niosą też słodkie napoje, których używa się do przyrządzania drinków, no i bardzo często piciu alkoholu towarzyszą kaloryczne, tłuste przekąski oraz potrawy.


A od tego przybywa kilogramów. a nadwaga powoduje wzrost ryzyka występowania nadciśnienia tętniczego.

Uwaga! Małe ilości alkoholu nie tylko nie szkodzą zdrowiu, ale wręcz są wskazane, ale warto wiedzieć, co to dokładnie oznacza.

Według naukowców, norma dziennego spożycia alkoholu, której nie powinno się przekraczać, jest 0,5-1 jednostki alkoholu dla kobiet i 2 jednostki dla mężczyzn.

Ta zaś oznacza kieliszek wódki (50 ml), wina (125 ml) lub piwo (300 ml).

Kto zajmuje się leczeniem nadciśnienia?

(fragment poradnika Nadciśnienie tętnicze. Poradnik dla Pacjenta autor - lek. Konrad Kokurewicz)

Jeśli masz problem z nadciśnieniem tętniczym to na początek udaj się do lekarza rodzinnego.

Lekarz rodzinny może pomóc:

– zidentyfikować czynniki ryzyka rozwoju nadciśnienia tętniczego,

– obliczyć ryzyko sercowo-naczyniowe (czyli oszacować, na ile  zagrożony wystąpieniem zawału, udaru),

– zmotywować do koniecznych zmian w stylu życia,

– dobrać odpowiednią farmakoterapię.

Jeśli chorujesz na nadciśnienie pierwotne (samoistne), to zmiany w stylu życia i odpowiednio dobrane, a następnie regularnie przyjmowane leki powinny rozwiązać problem. Jeśli efekty tego postępowania są mizerne lub jeśli podejrzewasz nadciśnienie wtórne, należy udać się do specjalisty kardiologia lub najlepiej do hipertensjologa (specjalisty od leczenia nadciśnienia tętniczego). W niektórych przypadkach istnieje potrzeba pobytu w szpitalu w celu gruntownego przebadania lub wykonania zabiegu operacyjnego.

Podstawowe badanie

Podstawowym badaniem, które należy regularnie wykonywać w domu i zapisywać jego wyniki jest pomiar ciśnienia tętniczego. Oprócz wartości ciśnienia, dobrze jest równolegle notować wartość tętna. Tętno to falisty ruch naczyń tętniczych, który  od skurczów serca i elastyczności ścian tętnic.

Większość automatycznych aparatów do mierzenia ciśnienia ma również funkcję mierzenia tętna. Jeśli Twój aparat nie ma takiej funkcji, możesz spróbować zmierzyć tętno samodzielnie. W tym celu należy poszukać trzema palcami prawej ręki tętna na tętnicy promieniowej lewej, która jest zlokalizowana w okolicy lewego nadgarstka. Po wyczuciu tętna należy liczyć ilość uderzeń jednocześnie patrząc na zegarek przez pół minuty. Następnie ilość uderzeń należy pomnożyć przez dwa. Otrzymany wynik to tętno na minutę.

Prawidłowe wartości tętna

– u niemowląt: 130/min,
– u dzieci: 100/min,
– u młodzieży: 85/min,
– u dorosłych: 70/min,
– u ludzi starszych: 60/min.

Dalsze badania

W chwili rozpoznania nadciśnienia tętniczego, czyli w sytuacji gdy osoba pierwszy raz dowiaduje się, że ma nadciśnienie, należy wykonać następujące badania laboratoryjne:

– morfologia krwi,

– potas,

– glukoza na czczo,

– lipidogram: cholesterol całkowity, HDL (dobry), LDL (zły), TG  triglicerydy),

– kwas moczowy, kreatynina, oszacowanie wielkości przesaczania kłebuszkowego (GFR),

– badanie moczu.

Niektóre z tych badań wykonuje się regularnie w celu monitorowania leczenia farmakologicznego. Poza badaniami laboratoryjnymi bardzo ważne są EKG (elektrokardiogram) i RTG (roentgen) klatki piersiowej.

Wszystkie powyższe badania może zlecić i zinterpretować lekarz rodzinny. Ponadto, w sytuacji gdy lekarz rodzinny podejrzewa nadciśnienie wtórne może zlecić wykonanie USG jamy brzusznej, np. w celu oceny nerek czy nadnerczy.

Istnieje wiele specjalistycznych badań stosowanych przez kardiologów i hipertensjologów.

Do najważniejszych z nich należą:

– holter nadciśnieniowy, holter EKG,
– USG serca,
– próba wysiłkowa,
– USG tętnic szyjnych,
– badania tętnic nerkowych: angiografia TK, angiografia NMR,
– tomografia komputerowa (TK) jamy brzusznej (ocena nerek, nadnerczy i innych narządów).

Badania specjalistyczne zarezerwowane są wyłącznie dla trudnych przypadków. Lekarz rodzinny tych badań zlecać nie może. Dokładne ich omówienie wykracza poza tematykę tego poradnika.

Cztery rodzaje nadciśnienia

Istnieją cztery medyczne pojęcia związane z nadciśnieniem, których znaczenie dobrze jest znać.

Nadciśnienie białego fartucha

Pojęcie to zostało wprowadzone przez wybitnego amerykańskiego hipertensjologa T.G. Pickeringa w 1988 roku. Rozpoznajemy je gdy wartości pomiarów w gabinecie lekarskim są równe lub wyższe niż 140/90 mm Hg, a w pomiarach całodobowych w ciągu dnia wartości nie przekraczają 135/85 mm Hg. Zjawisko wyższego ciśnienia krwi w gabinecie lekarskim niż poza nim jest dość powszechne i szacuje się, że może dotyczyć nawet do 30% społeczeństwa. Częstą przyczyną jest stres związany z wizytą u lekarza.

Nadciśnienie oporne

Podatność nadciśnienia na działanie leków jest zmienna i zależy od wielu czynników, takich jak: dieta, rodzaj i dawki stosowanych leków, przyczyna nadciśnienia. Gdy Pacjent systematycznie przyjmuje właściwie dobrane, trzy leki w pełnych dawkach (i jest wśród nich lek moczopędny) przez okres co najmniej czterech tygodni, a pomimo to utrzymują się wartości ciśnienia powyżej 140/90 mm Hg, to mówimy o nadciśnieniu opornym na leczenie. Gdy taka sytuacja ma miejsce, zawsze trzeba szukać jej przyczyny. Często przyczyną okazuje się nadciśnienie wtórne.

Fałszywie oporne nadciśnienie

Należy sprawdzać, czy sprzęt używany do pomiarów ciśnienia krwi jest wiarygodny. Przyczyną nieprawidłowych, zawyżonych wyników bywają błędy przy pomiarze ciśnienia krwi, np. zbyt duży obwód ramienia przy standardowym mankiecie, ramię ułożone poniżej serca, niepodparte plecy, licznik pomiarowy nie na wysokości oczu badającego, zbyt wolne wypuszczanie powietrza z mankietu itd.

W przypadku aparatów na baterie zawyżone pomiary mogą być spowodowane niskim poziomem baterii (w razie wątpliwości pomiarowych należy wymienić je na nowe).

Nadciśnienie złośliwe

Nadciśnienie złośliwe charakteryzują bardzo wysokie wartości ciśnienia, zwykle przekraczające 180/110 mm Hg, zmiany na dnie oczu (widoczne w badaniu oftalmoskopowym – przeprowadzanym przez okulistę) w postaci wybroczyn, wylewów oraz ognisk przesięku. Niekiedy dochodzi do rozwoju obrzęku tarczy nerwu wzrokowego. Rozwijają się także zmiany w innych narządach wewnętrznych w postaci upośledzonej czynności nerek oraz zaburzeń w centralnym układzie nerwowym.

Nadciśnienie złośliwe obecnie prawie nie jest spotykane.

Występowało ono w dawnych czasach gdy nie dysponowano skutecznymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi.

Nieleczone nadciśnienie może prowadzić do przekształcenia się w postać złośliwą. Nadciśnienie złośliwe jest stanem wymagającym leczenia w warunkach szpitalnych.

Nadciśnienie tętnicze. Poradnik dla Pacjenta »

to praktyczne kompendium wiedzy o nadciśnieniu tętniczym, którego autorem jest lekarz specjalista medycyny rodzinnej.

piątek, 08 lutego 2013, zdrowieuroda



TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu: